Ah, de wijzende-vinger-vraag! Wie kunnen we allemaal als schuldigen aanwijzen? Dank daarvoor.

Want u heeft deels gelijk. Clinton heeft als president de Community Redevelopment Act nieuw leven ingeblazen waardoor hypotheekbedrijven meer dan daarvoor werd voorgeschreven waar ze hun producten mochten – volgens sommigen moesten – vermarkten. Het idee was zo nobel: ook armere Amerikanen hadden recht op een eigen huis. De gevolgen zijn bekend: de subprime-hypotheekcrisis was een van de zichtbaarste startpunten van de huidige crisis.

Clinton bevindt zich met deze verkeerd uitgepakte acties overigens wel in goed gezelschap. Die wet, de Community Redevelopment Act, was al door president Carter ingevoerd. En laten speelde ook de jongere president Bush een flinke rol in het aanwakkeren van de huizencrisis. Hij hamerde erop dat Amerika een “ownership society” is en dat een eigen huis onlosmakelijk verbonden is met  de Amerikaanse droom. (En dan hebben we het alleen nog maar over een paar presidenten en hun rol in dit alles.)

Bekijk deze video van Bush ook eens: “make sure the dream shines in all neighbourhoods”.

Beste Arie Bleek. Aardig compliment, maar eerlijk is eerlijk: het zijn interessante tijden in de VS, wat de verhalen ook al snel interessant maakt. Die andere Ari, de beurshandelaar, is een bijzonder verhaal en geeft inzicht in hoe dat eigenlijk werkt, bronnen vinden op Wall Street terwijl de (economische) wereld om deze mensen heen instort. Helemaal aan het begin van de crisis zag ik Ari op Wall Street staan, letterlijk op Wall Street, voor het beursgebouw. Bordje in de hand met de tekst WILL TRADE FOR FOOD. Hij wilde wel handelen in ruil voor eten. Dat is zo'n bekend beeld, zo armoede, zo Amerika-jaren-dertig, dat ik hem niet al te serieus nam. Ik dacht dat het een geintje was.

Maar we hielden contact en op het moment dat hij mij, uit het niets, mailde dat hij ruim twintig ontslagen vrienden had, wist ik dat hij meer was dan een uitzondering. Hij was de regel. Daarna schreef ik over hem.